பி.எஸ்.மித்ரன் இயக்கத்தில் கார்த்தி, எஸ்.ஜே.சூர்யா, மாளவிகா மோகனன் உள்ளிட்ட பலரது நடிப்பில் வெளியாகியுள்ள ‘சர்தார் 2’ (Sardar 2 ) எப்படி இருக்கிறது? படத்தின் அசல் பலம், பலவீனங்கள் என்ன பார்க்கலாம்.
ரா (RAW) உளவுத்துறை ஏஜென்டான மகன் கார்த்தி விஜய், ‘ஆபரேஷன் டோகு’வை கையாண்ட ஒரு புகழ்பெற்ற ஒற்றனான தனது தந்தை சர்தாருடன் தொடர்புடைய ஒரு ஆபத்தான பணியில் ஈடுபடுவதைச் சுற்றி நகர்கிறது. இதன் போது, உலகையே அச்சுறுத்தக்கூடிய ஒரு கொடிய உயிரியல் ஆயுதத்தை (Bioweapon) ஏவத் திட்டமிட்டு வரும் (எஸ்ஜே சூர்யா) ‘பிளாக் டாக்கர்’ என்ற வில்லனை விஜய் எதிர்கொள்கிறார். தேசத்தைப் பாதுகாப்பதற்காக மேற்கொள்ளும் இந்த ஆபத்தான உளவுப் பணியின் விளைவு என்ன என்பதே இப்படத்தின் மையக்கதைக்களமாகும்.
நடிகர், நடிகைகளின் நடிப்புத் திறனைப் பொறுத்தவரையில், தந்தை மற்றும் மகன் என இருவேறு பரிமாணங்களில் நடித்துள்ள கார்த்தியின் நடிப்பு, பாராட்டும் படியாக இருக்கிறது. இருந்தாலும் ஒரு ஒற்றனுக்கான (Spy) தோற்றத்தையும் புத்திசாலித்தனத்தையும் இயக்குநர் வெளிப்படுத்தத் தவறி இருப்பதால் அந்த கதாபாத்திரம் பெரும்பாலான ரசிகர்களால் ரசிக்கப்படுவது அரிது.
பிரதான வில்லனாக நடித்துள்ள எஸ்.ஜே.சூர்யா, தனது வழக்கமான எல்லைகளைத் தாண்டி அதீத நடிப்பு முறையைக் (Overboard) கையாண்டுள்ளது பார்வையாளர்களுக்கு சற்றே சலிப்பைத் தருகிறது. நகைச்சுவை நடிகர் யோகி பாபு இக்கதைக்கு முற்றிலும் பொருந்தாத ஒரு தேர்வாக அமைந்திருப்பதோடு, படத்தில் அவரது நகைச்சுவைக் காட்சிகள் எடுபடவில்லை. இப்படத்தின் பிளாஷ்பேக் காட்சிகளில் வரும் மாளவிகா மோகனனின் கதாபாத்திரம் மட்டுமே சற்றே ஆழமானதாக அமைந்து படத்திற்கு ஓரளவிற்குப் பலம் சேர்த்துள்ளது.
தொழில்நுட்ப அம்சங்களை ஆராயும்போது, இப்படத்தின் மிகப்பெரிய பலவீனமாக அமைந்திருப்பது கச்சிதமற்ற படத்தொகுப்பு (Editing) ஆகும். படம் மிகவும் நீளமாக நகர்வது சோர்வை ஏற்படுத்துவதோடு, குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியில் உள்ள சுமார் 15 நிமிடக் காட்சிகளைக் கத்தரித்திருந்தால் படத்தின் விறுவிறுப்பு கூடியிருக்கும்.
சாம் சி.எஸ்-இன் பின்னணி இசை ஹாலிவுட் திரைப்படங்களின் சாயலைக் கொண்டிருப்பதோடு, பல படங்களின் இசைக்கோவைகளைத் தழுவி உருவாக்கப்பட்டிருப்பது போன்ற ஏமாற்றத்தையே தருகிறது.
இயக்குநர் பி.எஸ்.மித்ரன், இத்திரைப்படத்தில் பலவீனமான எழுத்து மற்றும் சுவாரசியமற்ற திரைக்கதை உத்திகளால் ஒரு மந்தமான உளவுத் திரைப்படத் வழங்கியுள்ளார். இயக்குநர் பி.எஸ்.மித்ரன் இப்படத்தில் ஏராளமான ஆக்ஷன் காட்சிகளை அமைத்திருந்தாலும், அவை அனைத்தும் ஹாலிவுட்டின் பல உளவுத் திரைப்படங்களிலிருந்து அப்படியே அச்சு அசலாகத் தழுவி எடுக்கப்பட்டது போன்ற உணர்வைத் தருகின்றன.
காகிதத்தில் படிப்பதற்குச் சுவாரசியமாக இருந்த இந்தக் கதைக்களத்தை, ஒரு உளவுத் திரைப்படத்திற்குரிய நேர்த்தியுடன் திரையில் கொண்டு வரத் தவறியுள்ளார். ஆரம்பக் காட்சிகள் ஓரளவிற்கு ஆர்வத்தைத் தூண்டினாலும், அடுத்தடுத்து வரும் கணிக்கக்கூடிய திருப்பங்களால் திரைக்கதை சுவாரசியம் தரவில்லை. மேலும், படத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள கிராபிக்ஸ் மற்றும் சிஜி (CG) தொழில்நுட்பப் பணிகள் தரம் குறைந்ததாக இருக்கின்றன. ‘கிரீன் ஸ்கிரீன்’ (Green screen) பின்னணியில் எடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் என்பதைச் சாமானிய ஆடியன்ஸும் எளிதில் கண்டறியும் வகையில் கிராபிக்ஸ் தரம் பலவீனமாக உள்ளது.
ரா உளவுத்துறை அதிகாரிகளாக வரும் யோகி பாபு மற்றும் நிழல்கள் ரவி ஆகியோரின் நகைச்சுவைக் காட்சிகள் கதைக்கு வலுசேர்க்காமல் மிகவும் செயற்கையாக அமைந்துள்ளன. படம் பார்ப்பவர்களை அடுத்த காட்சிக்கு ஆவலோடு காத்திருக்க வைக்கும் அளவிற்கான விறுவிறுப்பான எந்தவொரு எபிசோடும் இதில் அமையவில்லை. இருப்பினும், இந்தியர்கள் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பிகளை (Antibiotics) தவறாகப் பயன்படுத்துவது குறித்து வில்லன் எஸ்.ஜே.சூர்யா பேசும் ஒரு குறிப்பிட்ட காட்சி மட்டும் படத்தில் தனித்து நின்று பார்வையாளர்களைக் கவர்கிறது. அவர் அந்த வசனங்களைப் பேசிய விதமும், அதன் மூலம் சொல்லப்பட்ட விழிப்புணர்வுச் செய்தியும் பாராட்டுக்குரியவை.
ஆனால், அதைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால் படத்தின் கதைசொல்லல் பெரும் ஏமாற்றத்தையே தருகிறது. ஒரு நல்ல உளவுத் திரைப்படத்திற்குரிய விறுவிறுப்போ அல்லது இருக்கை நுனியில் அமரவைக்கும் பதற்றமோ திரைக்கதையில் முற்றிலும் விடுபட்டுள்ளது.
தயாரிப்பாளர்கள் பணத்தைச் செலவழித்துப் படத்தை ஒரு பிரம்மாண்டமான அளவில் (Lavish scale) உருவாக்கியிருந்தாலும், கதாபாத்திரங்களின் பலவீனமான வடிவமைப்பு மற்றும் சுவாரசியமற்ற திரைக்கதையால் ‘சர்தார் 2’ ஒரு சோர்வான சினிமா அனுபவத்தையே தருகிறது!
