மதிகெட்டான் சோலை என்னும் மர்மங்கள் நிறைந்த அடர் காட்டுப் பின்னணியில், உயிர் பிழைப்பதற்கான ஒரு மனிதனின் தீவிரப் போராட்டத்தையும், அவனது மன உலகையும் இணைத்துச் சொல்லும் ஒரு புதுமையான சைக்கலாஜிக்கல் த்ரில்லர் படைப்புதான் ‘போட்டோகிராபர்’. உலகிலேயே மிக விசித்திரமான, எந்நேரமும் சுயமாய் ஒளிவீசும் ஒரு அரிய வகை மரத்தைப் படம் பிடிப்பதற்காக, வீரா என்ற வைல்ட்-லைப் புகைப்படக் கலைஞர் அந்த அடர்ந்த வனப்பகுதிக்குள் தனியாகப் பயணிக்கிறார். ஆனால், அந்த காடு அவரைத் தன் பிடிக்குள் சுருட்டிக்கொள்கிறது. திசை தெரியாத அடர்ந்த மரங்களுக்கு நடுவே, கண்ணுக்குத் தெரியாத ஆபத்துகளால் சூழப்படும் வீரா, அங்கிருந்து உயிருடன் மீள்வதற்காக எதிர்கொள்ளும் மன அழுத்தங்களும், அச்சமூட்டும் விசித்திர சம்பவங்களும் தான் இந்தத் திரைப்படத்தின் மையக்கதை.
இப்படத்தில் கதை, திரைக்கதை, இயக்கம் மற்றும் கதாநாயகன் எனப் பல பொறுப்புகளைத் தன் தோள்களில் சுமந்து அஷ்ரப் அலி களமிறங்கியுள்ளார். ஒரு அறிமுக நடிகராக ஒட்டுமொத்தத் திரைப்படத்தையும் தாங்கிச் செல்லும் இவரது முயற்சி பாராட்டுக்குரியது. ஆரம்பக் காட்சிகளில் இவரது நடிப்பு சற்று மிகைப்படுத்தலாகத் தோன்றினாலும், இரண்டாம் பாதியில் காட்டின் தனிமையையும், பயத்தையும், உளவியல் ரீதியான சிதைவையும் வெளிப்படுத்தும் உணர்ச்சிகரமான நடிப்பால் பார்வையாளர்களைக் கவர்ந்துவிடுகிறார். கதாநாயகியாக வரும் அனனி சுவாமிநாதனுக்குக் குறைவான காட்சிகளே என்றாலும், தனது இயல்பான நடிப்பால் முத்திரை பதிக்கிறார். இவர்களுடன் இணைந்து நடித்திருக்கும் கருணாகரன், ‘உறியடி’ சிவா, ஆடுகளம் நரேன், தேவி மகேஷ் ஆகியோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரங்களை நேர்த்தியாகக் கையாண்டு படத்தின் ஓட்டத்திற்குப் பலம் சேர்த்துள்ளனர்.
தொழில்நுட்பக் குழுவைப் பொறுத்தவரை, ஒளிப்பதிவாளர் ரயீஷ் அஹ்மத் காட்டின் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் பசுமையை அழகாகப் படம் பிடித்துள்ளார். இருப்பினும், ஒரு திகில் படத்திற்குத் தேவையான அச்சுறுத்தும் இருண்ட சூழலையும், பயத்தையும் காட்சிப்படுத்துவதில் சற்றே பின்தங்கியுள்ளார். குறிப்பாக, படத்தில் வரும் விசுவல் எஃபெக்ட்ஸ் மற்றும் கிராபிக்ஸ் காட்சிகள் எதிர்பார்த்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறி ஏமாற்றம் அளிக்கின்றன. இசையமைப்பாளர் ராஜ்குமார் சந்திரசேகரன் பின்னணி இசையில் அதிகக் கவனம் செலுத்தியுள்ளார்; இவரது இசை, குறிப்பாக இரண்டாம் பாதியின் விறுவிறுப்பான சூழலுக்குப் பெரும் பலமாக அமைந்து கதையின் தீவிரத்தைக் கூட்டுகிறது. ஆர்.சி. பிரணவின் படத்தொகுப்பில் முதல் பாதி சற்றே மெதுவாக நகர்வது பலவீனமாக இருந்தாலும், இரண்டாம் பாதியில் காட்சிகளை விறுவிறுப்பாக அடுக்கித் திரைக்கதைக்கு வேகம் சேர்த்துள்ளார்.
காட்டின் பேராபத்துகளுக்கு நடுவே நடக்கும் மரணப் போராட்டத்தையும், அதனால் மனித மனதில் ஏற்படும் உளவியல் தாக்கங்களையும் ஒன்றாக இணைத்து தமிழ் சினிமா ரசிகர்களுக்கு ஒரு வித்தியாசமான சர்வைவல் அனுபவத்தைக் கொடுக்க இயக்குநர் முயன்றுள்ளார். மந்தமாக நகரும் முதல் பாதியும், முழுமையாக ஈர்க்காத திகில் அம்சங்களும் படத்தின் ஒட்டுமொத்த வேகத்தைப் பாதித்தாலும், இரண்டாம் பாதியில் வரும் எதிர்பாராத திருப்பங்களும், மனதைத் தொடும் அம்மா-மகன் பாச உணர்வுகளும் படத்தை ஒரு சுவாரசியமான மற்றும் நிறைவான முடிவுக்குக் கொண்டு சேர்க்கின்றன. சுமாரான கிராபிக்ஸ் காட்சிகளையும், மேலோட்டமான ஹாரர் கூறுகளையும் கடந்து, புதுமையான முயற்சிகளையும் விறுவிறுப்பான இரண்டாம் பாதியையும் ரசிக்கும் த்ரில்லர் சினிமா ரசிகர்களுக்கு இந்த ‘போட்டோகிராபர்’ ஒருமுறை பார்க்கக்கூடிய நல்ல அனுபவமாக இருக்கும்.
