
காதல் தோல்வி என்றாலே தாடி வளர்த்து, சோகப் பாட்டு போட்டு அழுவதுதான் தமிழ் சினிமாவின் வழக்கம். ஆனால், கவுந்து போன மூன்று காதல் கதைகளை ஒரே ரயிலில் ஏற்றிவிட்டு, சிரிப்பும் சிந்தனையுமாக ஒரு ஜாலியான பயணத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குநர் எம்.ஜானகிராமன்.
சென்னையிலிருந்து பெங்களூர் போகும் ஒரே ரயிலில் மூன்று பேர் ஏறுகிறார்கள். கல்யாண மாப்பிள்ளையாக ராகவ் விஜய், கோபித்துக்கொண்டு அம்மா வீட்டுக்குப் போன மனைவியைச் சமாதானப்படுத்தப் போகும் காளி வெங்கட், பழைய காதலியைத் தேடிப் போகும் கலையரசன் என மூவருக்கும் ரயிலில் நட்பு மலர்கிறது. பயணக் களைப்பு தெரியாமல் இருக்க, ஆளாளுக்குத் தங்கள் பள்ளி, கல்லூரி, அலுவலகக் காதல் கதைகளை அவிழ்த்து விடுகிறார்கள்.
விஷயம் என்னவென்றால், மூன்று பேரின் காதலுமே வெவ்வேறு காரணங்களால் ‘டைடானிக்’ கப்பல் போலக் கவுந்து போயிருக்கிறது! அந்தக் காதல் கப்பல்கள் ஏன் மூழ்கின, இந்த ரயில் சந்திப்பு இவர்களின் வாழ்க்கையில் என்ன மாதிரியான ட்விஸ்ட்களைக் கொண்டு வந்தது என்பதைக் காமெடியும் எமோஷனும் கலந்து சொல்வதுதான் படத்தின் கதை.
படத்தின் மூன்று தூண்களுமே கலையரசன், காளி வெங்கட் மற்றும் ராகவ் விஜய் தான். வருஷக் கணக்காகப் பத்தாம் வகுப்பிலேயே டேரா போட்டு, சக மாணவியை ஒருதலையாகக் காதலிக்கும் காளி வெங்கட் ஆரம்பத்தில் வயிறு குலுங்கச் சிரிக்க வைக்கிறார்; ஆனால் காதல் கைகூடாத ஏக்கத்தில் நம்மையும் கொஞ்சம் கலங்க வைத்துவிடுகிறார். குடும்பச் சூழ்நிலையால் காதலைத் தியாகம் செய்துவிட்டு, பழைய நினைவுகளிலேயே உருகும் கலையரசன் மனதைத் தொடுகிறார். ‘பழைய காதல் விஷயம் தெரிஞ்சா கல்யாண வாழ்க்கை என்ன ஆகுமோ’ எனப் பதைபதைக்கும் ராகவ் விஜய், இன்றைய இளைஞர்களின் குழப்பங்களை அச்சு அசலாகப் பிரதிபலித்துள்ளார்.
நாயகிகளாக வரும் கயல் ஆனந்தி மற்றும் ஆஷ்னா சாவேரி இருவரும் படத்திற்கு செம கலர்ஃபுல் எனர்ஜி. துருதுரு கண்களாலும், குறும்புத்தனத்தாலும் ஈகோ சண்டை போடும் காட்சிகளில் கயல் ஆனந்தி ஸ்கோர் செய்கிறார் என்றால், பக்குவமான நடிப்பாலும், முக்கியத் திருப்பங்களில் காட்டும் முகபாவனைகளாலும் ஆஷ்னா சாவேரி கவனம் ஈர்க்கிறார். இவர்களுடன் மதுமிதா, தேவதர்ஷினி, சேத்தன், சு.செந்தில் குமார் மற்றும் சிறப்புத் தோற்றத்தில் வரும் பாலாஜி மோகன், காயத்ரி என எல்லோருமே தங்கள் பங்கிற்குக் கலகலப்பூட்டியிருக்கிறார்கள்.
நிவாஸ் கே.பிரசன்னாவின் இசையில் பாடல்கள் எல்லாம் ரொம்பவே இதம்; பின்னணி இசையும் காதல் மூடை அழகாக செட் செய்கிறது. ஒளிப்பதிவாளர் பல்லுவிற்குப் பெரிய அளவில் வேலை இல்லையென்றாலும், வண்ணமயமான குளோஸ்-அப் ஷாட்களால் படத்தை ஃபிரெஷ்ஷாகக் காட்டியிருக்கிறார். படம் முழுக்கப் பேச்சுக் காட்சிகளாகவே இருந்தாலும், போர் அடிக்காமல் கத்தரி போட்டதில் படத்தொகுப்பாளர்கள் ராதாகிருஷ்ணன் தனபால் மற்றும் இக்னேஷியஸ் அஸ்வின் கைகொடுத்துள்ளனர்.
காதலிக்கும்போது இருக்கும் கொண்டாட்டமும், கல்யாணத்திற்குப் பிறகு அது எப்படிப் பொறுப்புகளாக மாறுகிறது என்பதையும் இயக்குநர் எம்.ஜானகிராமன் ரொம்பவே யதார்த்தமாகச் சொல்லியிருக்கிறார். யாரையும் நல்லவர், கெட்டவர் என முத்திரை குத்தாமல் சூழ்நிலைகளை நடுநிலையோடு காட்டியிருப்பது சிறப்பு. குறிப்பாக, கல்யாணத்திற்குப் பிறகு மனைவியிடம் பழைய காதல் கதையைச் சொல்வதால் வரும் கலாட்டாக்களைக் காமெடியாகச் சொல்லிச் சிரிக்க வைத்தாலும், ‘பாத்துப் பண்ணுங்க பாஸ்’ எனச் சிந்திக்கும்படி எச்சரித்திருப்பது செம!
மொத்தத்தில்…
கிளைமாக்ஸ் காட்சிகள் மட்டும் கொஞ்சம் பழைய சினிமா பாணியில் முடிவது சின்ன மைனஸ். மற்றபடி, அன்றாட வாழ்வின் சின்னச் சின்ன ஊடல்களையும், காதல் என்பது ஒரு நீண்ட பயணம் என்பதையும் ஜாலியாகவும் யதார்த்தமாகவும் சொல்லியிருக்கும் இந்த ‘டைடானிக்’, கவுந்தாலும் காதலை அழகாகக் கொண்டாடுகிறது!












